دوشنبه 4 اردیبهشت‌ماه سال 1385

 

 

 

وایم اگر حقیقت در روزگار ذهنم

                                                   با تندباد نسـیان

                                                                                   از یـاد رفته باشد

وایم اگر که در باغ عطر شکوفه هایش

                                                  از جور برگریزان

                                                                                    بر بـاد رفته باشد

از آتش فتاده بر باور و خیالم

                                                 حق واژه اصا لـت

                                                                                    هیهات جسته باشد

زنهار گر که کاوه در خاطر نگارم

                                                  از دفتر دیارم

                                                                                     نـابود گشته باشد

خوارم اگر که بینم بر آن خلیج باقی

                                                  جز نام نامی پارس

                                                                                     غیری نوشته باشد

خواهم به سرمباشداین تن اگر که ببـیـنم

                                                   بر رود پاک اروند

                                                                                     بیگانه خفته باشد

فریاد اگر بخواهم ایران غزل سرایم

                                                    قلم به وصف آرش

                                                                                     بر من شکسته باشد

من نیک می پندارم گفتار وکردارم را

                                                    تا باز چون همیشه

                                                                                     ایران خجسته باشد

 

وایم اگر حقیقت از یـاد رفتـه باشد

 

خوارم اگر هویت بر باد رفته باشد