حقیقت پایکوبی می کنند مردگان بر گور من

روح من پر می کشد از تن رنجور من

این همه بار عدم خالی از من می شود

این دل سودا زده فارغ از تن می شود

شاید از خاکم گلی فکر رُستن می شود

 خاک می بلعد مرا روزِ مردن می شود